Jesień (wiersz klasyka)

Norwid Cyprian Kamil

O - ciernie deptać znośniej i z ochotą
Na dzid iść kły
Niż błoto deptać, ile z łez to błoto
A z westchnień mgły...

Tęczami pierwej niechże w niebo spłyną
Po złotszy świt -
Niech chorągwiami wrócą - a z nowiną
Na cało-kwit.

Bo ciernie deptać słodziej - i z ochotą
Na dzid iść kły
Niż błoto deptać, ile z łez to błoto
A z westchnień mgły...

Paryż 1849




wyśmienity 1 głos
1 osoba ma ten tekst w ulubionych
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
1 173 wyświetlenia
przysłano: 4 czerwca 2009

Norwid Cyprian Kamil

Inne teksty autora

Czasy

Norwid Cyprian Kamil, wiersz klasyka

Daj mi wstążkę błękitną...

Norwid Cyprian Kamil, wiersz klasyka

Bema pamięci żałobny-rapsod

Norwid Cyprian Kamil, wiersz klasyka

Fortepian Chopina

Norwid Cyprian Kamil, wiersz klasyka

Trzy strofki

Norwid Cyprian Kamil, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło