Pamiątka (wiersz klasyka)

Norwid Cyprian Kamil

Jeżeli kiedy płatne serca dzwonów
Leniwo zadrżą, echo porwie jęki
I do wesołych rzuci je salonów --
Ty westchnij! -- smutek uzalotnia wdzięki.

*

A jeśli karta będzie pogrzebowa
Po rogach ulic czern""ić się, z nazwiskiem --
Ty odwróć oczy; wraz podąży nowa
Oczekiwanym ciesząc w i d o w i s k i e m...

*

A jeśli w cmentarz się zapuścisz głuchy,
Ku ziemi czoło chyląc zamyślone,
I zerwiesz listek -- niźli będzie suchy,
Pamiętaj, proszę, przegrać go w z i e l o n e.

*

Kto wygra -- [niech ci] te powtórzy słowa,
Dla jakich miałem nieprzyjaciół wielu:
"Nie szukaj świata, kochaj, i... bądź zdrowa.
A za umarłych módl się -- po weselu".

Pisałem we Florencji 1844 r.




Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Fugbk
Fugbk 1 lutego 2017, 19:41
Hujowe
1 704 wyświetlenia
przysłano: 4 czerwca 2009

Norwid Cyprian Kamil

Inne teksty autora

Czasy

Norwid Cyprian Kamil, wiersz klasyka

Daj mi wstążkę błękitną...

Norwid Cyprian Kamil, wiersz klasyka

Bema pamięci żałobny-rapsod

Norwid Cyprian Kamil, wiersz klasyka

Fortepian Chopina

Norwid Cyprian Kamil, wiersz klasyka

Jesień

Norwid Cyprian Kamil, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło