Literatura

trochę włóczki (wiersz klasyka)

Ewa Lipska

 

 

Więc to nie tak jak było w książkach.

Więc to nie tak jak na polanie

kwiaty w zielonej porcelanie

we włosy wpięta dumna wstążka

jak ważka gdy nad oceanem

lat naszych młodych się uniosła.

 

Ten kto wymyślił wiarę i dynamit

czy widzi czemu służą wiara i dyamit?

Te który pieśni pospiętrzał żarliwie

czy słyszy że brzmią one ciężko i fałszywie?

To nie tak. To nie tak jak w książkach.

 

Kim są moi znajomi i kim będą jutro?

Dlaczego się podaje milczenie z ust do ust?

Dlaczego ma przywódca metr sześćdziesiąt wzrostu?

Dlaczego jedni ludzie padają z pragnienia

a inni z nadmiaru wody?

 

Więc to nie tak. Ale za proste byłoby

popaść teraz w rozpacz. Albo umrzeć.

Więc to nie tak. Ale mamy jeszcze

pieśni. I wiarę. I dynamit.

I trochę włóczki. I trochę włóczki

z której można zrobić od nowa

zupełnie od nowa

świat.

 

 


przysłano: 5 marca 2010

Ewa Lipska

Inne teksty autora

Egzamin
Ewa Lipska
Dom Dziecka
Ewa Lipska
Dyktando
Ewa Lipska
Takie czasy
Ewa Lipska
Ucz się śmierci
Ewa Lipska
Sen
Ewa Lipska
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca