Od ostatniej niedzieli (wiersz klasyka)

Jan Kasprowicz

 

 

Od ostatniej niedzieli
Cała wieś się weseli:
Nie udały się chleby,
Były cztery pogrzeby...

Ksiądz kanonik z ambony
Wołał cały spłoniony,
Że bezbożność zaciekła
Strąci wszystkich do piekła.

Szeptał czule-nieczule,
Że pogniją im grule,
Że - nic Boga nie wzruszy -
Owies sczeżnie od suszy.

Od ostatniej niedzieli
Wieś się cała weseli:
Ten tańcuje, ten tupie,
Że aż dudni w chałupie.

Katarzyna rozśmiana;
Pies jej zagryzł barana,
Męża wzięli do ciupy,
W karczmie padły dwa trupy.

I synalek-kochanie
Jutro tam się dostanie.
Pokarzą go niebiosa:
Odgryzł komuś pół nosa.

Z przyjemnością też szczerą
Łeb rozpłatał siekierą
Bratu, wszcząwszy z nim sprzeczkę
O koszlawą dzieweczkę.

Wtargnęła też znienacka
Jakaś chorość soldacka,
Tak że córka Michała
Nie opuści szpitala.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
498 wyświetleń
przysłano: 5 marca 2010

Jan Kasprowicz

Inne teksty autora

Cisza wieczorna

Jan Kasprowicz, wiersz klasyka

Bajka o dżumie

Jan Kasprowicz, wiersz klasyka

Ballada o bohaterskim koniu

Jan Kasprowicz, wiersz klasyka

Bieda z Nędzą

Jan Kasprowicz, wiersz klasyka

Czarnoksiężnik i uczeń

Jan Kasprowicz, wiersz klasyka

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło