"Grajek" (wiersz)

ola310375

Wrze coś w kotłach,w kolbach huczy,

w dymie cała jest pracownia,

czarnoksieżnik chłopca uczy,

drwa dorzuca wciąż do ognia,

 

Zaklęc w księgach swoich szuka,

i miksturę miesza w garze,

wrzuca pazur,pióro kruka,

proszku z ropuch szukac każe,

 

Jeszcze tylko zaklęc słowa,

jeszcze szczypta czaru,mocy,

i mikstura jest gotowa,

już zawładną mrokiem nocy.

 

Słońce zakrył obłok czarny,

do snu zmusił całe księstwo,

los mieszkańców jego marny,

zło świętuje swe zwycięstwo.

 

Czarnoksiężnik noc z dniem skłócił,

czarnej magii teraz służy,

lecz nie wiedział,że powrócił,

grajek,który był w podróży.

 

Niedosięgnął go czarodziej,

więc,gdy tylko ujrzał księstwo,

pogrążone w mroku chłodzie,

obudziło się w nim męstwo.

 

Gdy odnajdzie słońca promień,

jego blaskiem mrok zagłuszy,

i roznieci ciepły płomień,

w sercach śpiących, w swojej duszy.

 

Lecz mag władzę ma niemałą,

i zaklęcia zna tajemne,

wnet odnalazł duszę śmiałą,

nasłał na nią siły ciemne,

 

Każdą postac przybrac mogą,

znają myśli i zamiary,

one grajka wiodą drogą,

pełną przygód,silną w czary,

 

I choc głazy nań spadają,

ogień zewsząd go otacza,

smoki grożne przed nim stają,

on z swej drogi,już nie zbacza.

 

Już podnóża góry wielkiej,

ujrzał grajek niewzruszony,

i na przekór sile wszelkiej,

pnie się na nią w słońca strony,

 

Widzi chatkę złotą, jasną,

z, której bije blask płomienny,

tu złe siły wnet wygasną,

tu nie miejsce na mrok ciemny.

 

Usiadł grajek przy drzwiach chatki,

i zaczyna grac na flecie,

a gra pięknie tak, że kwiatki,

obsypują go swym kwieciem,

 

Listki z drzew do gry wtórują,

trawa pięknie mu się kłania,

ptaki zewsząd się zlatują,

gra ich skłania do śpiewania.

 

Nikt nie oprze się grze fletu,

także słońce jej słuchało,

miłych dżwięków, nut bukietu,

geniusz mistrza wnet uznało.

 

Gdy poznało grajka smutki,

złego maga z jego wspomnień,

pomyślało przez czas krótki,

po czym dało mu swój promień.

 

Gdy w królestwie dzień zagościł,

biorąc górę nad złą nocą,

nikt w królestwie tym nie pościł,

nikt nie zmrużył oka nocą.

 

A co mag teraz szykuje?,

dalej karty ksiąg przewraca,

w kotłach swoich wciąż gotuje,

jako kucharz do łask wraca.

 

Grajek zaś nadal wędruje,

drogą, którą szedł do słońca,

swego szczęścia poszukuje,

by sprowadzic baśń do końca.

 

 

 

 

 

 


słaby 1 głos
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Marek Dunat
Marek Dunat 8 grudnia 2008, 15:19
no miła bajeczka . napisana co prawda po najmniejszej lini oporu (rytm , rym ) , ale może o to chodzi w bajeczkach ? nie podoba mi się masa literówek( widzę ,że masz problem z ć. myślę ,że powinnaś pogrzebać w ustawieniach) . moja sugestia : może dobrze byłoby zmienić niektóre rymy na lepsze np. nocą - mocą, bo te , które tu stworzyłaś to najprostsze i niestety czasami już ze świętego miasta.
641 wyświetleń
przysłano: 7 grudnia 2008 (historia)

ola310375

45 kurzyna Mala
12 tekstów 3 komentarze

Inne teksty autora

"Jesienna tęsknota"

ola310375, wiersz

"Rozłąka"

ola310375, wiersz

"Wieczór wspomnień"

ola310375, wiersz

"Nareście razem"

ola310375, wiersz

"Prawośc"

ola310375, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło