20 lat Wywroty

Jemioła (wiersz)

silva

czerpie ile się da

ale sama też zwykła tworzyć (półpasożyt)

rozprzestrzenia się jakby i do niej ktoś rzekł

idźcie i rozmnażajcie się

czterdzieści albo więcej wspólnych lat

kula przy kuli niczym głowa przy głowie

że ledwie widać bezlistne gałęzie

nikogo nie cieszy taka obfitość (z wyjątkiem jemiołuszek)

drzewo wkrótce będzie jałowe zanim całkiem uschnie

wszystko ma granice

 

czy przeczuwa że nieuchronnie powoduje

śmierć także

własną

 

co jeśli topola jest jak Ziemia

a my żyjemy z beztroską

niezliczonych

jemioł

 


0
fatalny
0
słaby
0
przeciętny
0
niczego sobie
0
wartościowy
3
bardzo dobry
0
wyśmienity
bardzo dobry 3 głosy
Dodaj komentarz anonimowo lub zaloguj się
 
poldi75 6 stycznia 2017, 22:54
Eutanazja raczej jest zdrowsza od próchna w którym gnieżdżą się korniki
silva 6 stycznia 2017, 23:28
Bogno, dziękuję za słupek. Pozdrawiam.

Poldi75, dzięki za poczytanie.Coś jest na rzeczy, bo eutanazję fundują sobie nieświadomie bardzo ekspansywne jemioły. U mnie topola to Ziemia. Pozdrawiam.
poldi75 6 stycznia 2017, 23:36
Ciekawe skąd u nich ta nieświadomość
silva 7 stycznia 2017, 00:51
Ostatnio czytałam "Sekretne życie drzew", ale z inteligencją czy świadomością jemioł bym nie przesadzała... Pozdrawiam.
Natywny
Natywny 7 stycznia 2017, 10:46
Dzień dobry.
Końcówka wiersza powinna należeć do czytelnika.:) Chociaż nie wiem na pewno, czy każdy czytelnik doszedłby do takiego wniosku. Trochę zbyt mocno prowadzisz czytelnika „za rękę”, ale i tak jest bardzo dobrze. Mnie się bardzo podoba.

Przy okazji chciałem zapytać o słupek. Skąd wiesz, kto zagłosował na Twój wiersz? Czy otrzymałaś informację mailem? Pytam dlatego, bo ja nie wiem, kto głosował na moje wiersze.
Dobrego w Nowym.
silva 7 stycznia 2017, 10:56
Natywny, witaj u mnie, dzięki za podpowiedź i słupek. Ja też kiedyś myślałam, że słupki są anonimowe, ale nauczył mnie Mithril. Trzeba kliknąć na liczbę głosów, a rozwinie się ich historia, kto i jak głosował. Wszystkiego najweselszego. Pozdrawiam.
Natywny
Natywny 7 stycznia 2017, 12:00
Silva, dziękuję za podpowiedź. :) Pozdrawiam.
silva 7 stycznia 2017, 22:19
Mithril, dziękuję za link, jemioła ma bardzo różne konotacje, łącznie z działaniem magicznym, ale u mnie powyżej jest ta najprawdziwsza, ekspansywna, której owocki są tak lepkie, że przywierają do kory, a później specjalny enzym ją rozpuszcza i roślina zapuszcza korzenie. Tak na Mazowszu giną głównie topole. Pozdrawiam.
silva 8 stycznia 2017, 00:27
Yaro, dzięki za słupek. Pozdrawiam.
Mithril
Mithril 8 stycznia 2017, 07:40
...topole to chwasty, a jemioła, to pasożyt, zatem równowaga zachowana
silva 8 stycznia 2017, 12:45
Nie uważam topoli za chwasty, wycinano je obok dróg ze względu na bezpieczeństwo, ale tak samo jak inne drzewa dostarczają tlenu, a jemioła to półpasożyt, bo też przeprowadza fotosyntezę. Pozdrawiam.
rss
346 wyświetleń
przysłano: 6 stycznia 2017 (historia)

silva

60 lat Ostrołęka
75 tekstów 211 komentarzy

Inne teksty autora

Odnaleziony

silva, wiersz

(NIE)MOŻLIWE

silva, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło