czarny proch (wiersz)

Jacek JacoM Michalski

zdarte jak papier latawców

wszystkie drzwi doczesności

otwierają bańki mydlane

wanien pełnych krwi

grawitacja wiąże wschody

z każdym upadłym ziarnem

 

pies na murze pilnuje

przegranych weteranów

szczy zapomnieniem

na popękane nagrobki

 

sprzeczności w jednej linie

plotą los w proch 

na szyjach wyzwolonych

 

czy i wy to widzicie

czerwień chmur zapowiada

powrót dawnych opowieści

 

ruszyła już lawina


0
fatalny
0
słaby
0
przeciętny
0
niczego sobie
0
wartościowy
1
bardzo dobry
2
wyśmienity
wyśmienity 3 głosy
Dodaj komentarz anonimowo lub zaloguj się
 
jestem robotem i mam romans z kotem
jestem robotem i mam romans z kotem 5 pazdziernika 2017, 14:46
świetny razem z fotką.
rss
263 wyświetlenia
przysłano: 2 pazdziernika 2017 (historia)
Jacek JacoM Michalski

Jacek JacoM Michalski

551 lat Warszawa
302 teksty 102 komentarze

Inne teksty autora

infralapsarianizm

Jacek JacoM Michalski, wiersz

kolacja z Emily Dickinson

Jacek JacoM Michalski, wiersz

ułomek

Jacek JacoM Michalski, wiersz

bezgwiezdność

Jacek JacoM Michalski, wiersz

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło