Literatura

ostatecznie Norwidowi (wiersz)

Grzesiek z nick-ąd

wielkim jest dobro roznosić
tak cicho żeby nie chcieli
serca w metal ozłocić
jak wolność szlachetnych kamieni

wielkim jest znosić nieznośne
i kochać co niekochane
by każde następne przedwiośnie
miało swój własny testament

żeby rozdawać a nie brać
i wierzyć tak by nie gdybać
wielkość na tyle jest pewna
na ile śmierć sprawiedliwa

 


wyśmienity 5 głosów
1 osoba ma ten tekst w ulubionych
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą komentować i oceniać teksty
Zaloguj się Nie masz konta?   Zarejestruj się
Beata Igielska
Beata Igielska 30 stycznia 2018, 20:36
Rzadko wystawiam tu tak wysokie oceny, gdyż w kwestii poezji jestem wyjątkowo wymagająca.
Udźwignąłeś temat, a jak wiadomo - niełatwo jest być skazanym na ciężkie norwidy:)
Gratuluję i pozdrawiam:)
przysłano: 25 stycznia 2018 (historia)

Inne teksty autora

piosenka stanowczo nieskończona
Grzesiek z nick-ąd
piosenka na raty
Grzesiek z nick-ąd
wiersz z popielnika
Grzesiek z nick-ąd
nie wierz w nie wiersze
Grzesiek z nick-ąd
piosenka niedokończona
Grzesiek z nick-ąd
wiersz na okoliczność
Grzesiek z nick-ąd
makatka wypłoszona
Grzesiek z nick-ąd
więcej tekstów »

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość

współpraca