Sándor Petőfi Wiersze

Byłem artystą!..

Chciałbym być potokiem...

Co płynie tam w uboczu?...

Drży w polu krzewina...

Fajka mi zagasła w drodze...

Ja chcę być drzewem, jeśliś ty kwitnieniem...

Jak się Madyar bawi

Las rozkoszne ma ptaszyny...

Miła, brązowe oczy twoje...

Na zboczu wzgórza krzaczek różany...

Nigdy w swym życiu nie był zakochany...

Obdarci rycerze

Pewność nieśmiertelności

Piękny bukiet...

Pieśń junaka węgierskiego

Pieśń narodowa

Postaci sto przybiera...

Równina węgierska

Ten świat jest wielki...

Tobie wiosna najmilsza...

Ty byłaś moim kwiatkiem wiośnianym...

W końcu września